ประวัติศาสตร์โตเกียว

  เดิมทีเมืองโตเกียวยังไม่ได้เป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่นซึ่งเดิมคือ เกียวโต เป็นเมืองหลวงเก่า ในช่วงปี 1800 โตเกียวถูกเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า เอะโดะ ซึ่งหมายถึง ปากน้ำ เป็นลักษณะเมืองที่ตั้งอยู่ในเขตที่เป็นอ่าวขนาดเล็กและเป็นอ่าวแคบ รวมถึงอยู่ในเขตปากแม่น้ำด้วย ต่อมาในปี 1868 เมืองเอะโดะจึงถูกตั้งชื่อใหม่ว่า โตเกียว ซึ่งแปลว่า เมืองหลวงทางตะวันออก ในอดีตเมืองโตเกียว เป็นเพียงหมู่บ้านชาวประมงเล็กๆ มีผู้คนอยู่เพียงเล็กน้อย ส่วนใหญ่ทำอาชีพประมงในแถบอ่าว หมู่บ้านชาวประมงนี้ชื่อว่า เอะโดะ และในช่วงปี 1457 ปราสาทเอะโดะได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นที่พักของรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ และได้ใช้เพื่ออาศัยของเหล่าโชกุนตลอดระยะเวลา 200 ปี ต่อมาปราสาทแห่งนี้ได้รับความเสียหายจากระเบิดในสงครามโลกครั้งที่ 2 จึงถูกสร้างทดแทนและย้ายไปอยู่ที่พระราชวังหลวงจนถึงปัจจุบัน ต่อมาเมืองโตเกียวเริ่มมีการขยายเนื้อที่ในยุค โทะกุงะวะ อิเอะยะซุ ซึ่งเป็นยุคของโชกุน และกลายเป็นศูนย์กลางทางรัฐบาลทหารที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ จนกระทั่ง เมืองได้ขยายขึ้นอย่างรวดเร็วในยุคเอะโดะ จนกลายเป็นเมืองขนาดใหญ่ ต่อมาอำนาจการปกครองของโชกุนถูกล้มล้าง และทำให้อำนาจขององค์จักรพรรดิมีอำนาจอีกครั้ง จึงทำให้จักรพรรดิเมจิทรงย้ายมายังเมืองเอะโดะ และสถาปนาชื่อเมืองใหม่ว่า โตเกียว และขึ้นเป็นเมืองหลวงในปี 1869 แทนเมืองเก่าอย่าง เกียวโต นอกจากนี้เมืองโตเกียวยังนำวัฒนธรรมตะวันตกมาพัฒนาเมือง อย่างเช่น ระบบการสื่อสารโดยใช้โทรเลข การบริการรถไฟโดยสาร ซึ่งเริ่มขึ้นราวปี […]