ทะเลสาบชิโกะสึ

ทะเลสาบชิโกะสึตั้งอยู่ที่ด้านตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะฮอกไกโด มีความลึกเฉลี่ย 265 เมตร จุดที่ลึกที่สุดลึก 363 เมตร จัดเป็นทะเลสาบที่ลึกเป็นอันดับสองในญี่ปุ่นรองจากทะเลสาบทะซะวะ มีพื้นที่ผิวมากเป็นอันดับแปดในญี่ปุ่น และยังเป็นทะเลสาบปล่องภูเขาไฟที่ใหญ่เป็นอันดับสองในญี่ปุ่นรองจากทะเลสาบคุซะโระ รอบทะเลสาบมีภูเขาไฟสามลูก ได้แก่ ภูเขาเอะนิวะทางทิศเหนือ ภูเขาฟุปปะชิและเขาทะรุมะเอะทางทิศใต้ ทะเลสาบแห่งนี้เกิดขึ้นจากการยุบตัวของแผ่นดินระหว่างภูเขาไฟทั้งสามในสมัยโฮโลซีน เนื่องจากทะเลสาบแห่งนี้ลึก จึงมีปริมาตรมากถึง 3/4 ของทะเลสาบบิวะ ซึ่งเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น แม้จะมีพื้นที่ผิวเพียง 1/9 ของทะเลสาบบิวะ และจากอัตราส่วนระหว่างพื้นที่ผิวที่น้อยกับความลึกมาก ทำให้อุณหภูมิของน้ำในทะเลสาบคงที่ได้ตลอดทั้งปี จึงจัดเป็นทะเลสาบที่ไม่เคยมีน้ำแข็งที่อยู่เหนือสุดในญี่ปุ่น แหล่งน้ำไหลเข้าสู่ทะเลสาบได้แก่ แม่น้ำบิฟุเอะ โอะโคะทัมเปะ นินะรุ และฟุเระไน มีแหล่งน้ำไหลออกสายหลักคือ แม่น้ำชิโตะเซะ  ทะเลสาบชิโกะสึเป็นทะเลสาบปล่องภูเขาไฟ จากการสำรวจของ Global Volcanism Program พบว่าแอ่งภูเขาไฟแห่งนี้เกิดขึ้นเมื่อ 31,000-34,000 ปีก่อนจากการปะทุของภูเขาไฟครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งบนเกาะฮกไกโด ในปล่องประกอบด้วยแร่ dacite rhyolite และ andesite เป็นหลัก ภูเขาไฟสามลูกคือ ภูเขาเอะนิวะ ภูเขาฟุปปะชิ และภูเขาทะรุมะเอะ ก่อตัวขึ้นบนขอบของแอ่ง   มีการนำปลาแซลมอนแดง จากทะเลสาบอะกังมาปล่อยในทะเลสาบชิโกะสึ ต่อมากลายเป็นสินค้าที่มีชื่อเสียงของท้องถิ่น […]

ภูมิศาสตร์ของประเทศญี่ปุ่น

ประเทศญี่ปุ่นมีหมู่เกาะซึ่งมีจำนวนมากกว่า 3,000 เกาะวางตัวอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิกทางตะวันออกของทวีปเอเชีย ตั้งอยู่ในวงแหวนแห่งไฟ บริเวณรอยต่อระหว่างแผ่นเปลือกโลก 3 แผ่นทำให้เกิดแผ่นดินไหวความรุนแรงต่ำบ่อย ๆ และยังมีแผ่นดินไหวความรุนแรงสูงที่ทำให้เกิดความเสียหายร้ายแรงหลายครั้งในศตวรรษที่ผ่านมาเช่นเหตุการณ์แผ่นดินไหวในชูเอะสึ พ.ศ. 2547 และ แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554 เป็นต้น นอกจากนี้ การที่ญี่ปุ่นตั้งอยู่ในบริเวณวงแหวนแห่งไฟ ยังทำให้ญี่ปุ่นมีบ่อน้ำพุร้อนจำนวนมากทั่วประเทศ ซึ่งส่วนใหญ่ถูกพัฒนาให้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวภูเขาฟูจิซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในญี่ปุ่นก็เป็นภูเขาไฟ  หมู่เกาะญี่ปุ่นวางตัวยาวในแนวเหนือใต้ จึงทำให้มีลักษณะภูมิอากาศแตกต่างกันมาก ประเทศญี่ปุ่นสามารถแบ่งเขตภูมิอากาศออกเป็น 6 เขต คือฮกไกโด พื้นที่ตอนเหนือสุดของประเทศมีสภาพอากาศหนาวเย็นตลอดทั้งปี แม้จะมีหยาดน้ำฟ้าไม่มาก แต่ในฤดูหนาวก็มีหิมะปกคลุมทั่วทั้งเกาะ  ทะเลญี่ปุ่น ตั้งอยู่ชายฝั่งทะเลทางตะวันตกของเกาะฮนชู ลมตะวันตกเฉียงเหนือที่พัดผ่านในช่วงฤดูหนาวทำให้มีหิมะตกมาก ในช่วงฤดูร้อนอากาศมักจะเย็นกว่าฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก แม้ว่าบางครั้งจะเกิดปรากฏการณ์เฟห์นที่ทำให้อากาศร้อนมากผิดปกติ   ฤดูฝนหลักเริ่มต้นขึ้นในต้นเดือนพฤษภาคมที่โอะกินะวะ และจึงค่อย ๆ ไต่ขึ้นไปจนถึงฮกไกโดในปลายเดือนกรกฎาคม บนเกาะฮนชูฤดูฝนจะเริ่มในกลางเดือนของเดือนมิถุนายน มีระยะเวลาประมาณเดือนครึ่ง และในช่วงปลายฤดูร้อนจนถึงต้นฤดูใบไม้ร่วงมักมีไต้ฝุ่นพัดผ่าน โดยเฉลี่ยจะมีไต้ฝุ่นพัดเข้าใกล้ญี่ปุ่นปีละ 11 ลูก

ภูมิภาคโทโฮะกุ

โทโฮะกุ เป็นอนุภูมิภาคของญี่ปุ่น ดินแดนที่ครอบคลุมพื้นที่หนึ่งในสี่ทางเหนือของเกาะฮนชู มีชื่อเดิมว่า มิชิโนะกุ แปลว่าถนนภายในหรือถนนสายแคบ เนื่องจากในอดีตนั้นยากต่อการเข้าถึง ด้วยภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นเทือกเขาขรุขระ และฤดูหนาวอันโหดร้าย โทโฮะกุแปลตรงตัวว่า ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นดินแดนที่ยังคงธรรมชาติอันสวยงาม และเป็นแหล่งของน้ำพุร้อนจำนวนนับไม่ถ้วน นอกจากนั้น โทโฮะกุยังเป็นดินแดนแห่งตำนานเรื่องเล่าขานมากมาย และเป็นแห่งสุดท้ายที่ยังคงอนุรักษ์วิถีชีวิตขนบประเพณีญี่ปุ่นโบราณอยู่ รวมถึงหัตถกรรมพื้นเมืองที่ยังคงอนุรักษ์ไว้ ภายใต้ความเจริญและอารยธรรมสมัยใหม่ที่หลั่งไหลเข้ามา    ภูมิอากาศในโทโฮะคกุ ถูกแบ่งโดยเทือกเขาที่เป็นแนวยาวจากเหนือลงมาเป็นสองด้าน คือทางด้านฝั่งทะเลญี่ปุ่น จะมีอากาศหนาวเย็น หิมะตกหนักในฤดูหนาว ในขณะที่ทางด้านฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกจะมีอากาศอบอุ่นกว่า ประชากรที่อาศัยอยู่ในแถบโทโฮะกุมีอยู่ประมาณ 9.85 ล้านคน หากเทียบกับมาตรฐานของญี่ปุ่นแล้ว จัดว่ามีประชากรค่อนข้างเบาบาง บนพื้นที่ราบและลุ่มแม่น้ำเป็นแหล่งเกษตรกรรม หนึ่งในสี่ของข้าวที่ผลิตในญี่ปุ่น  อาหารขึ้นชื่อของชาวโทโฮะกุจะมีค่อนข้างหลากหลายเนื่องจากมีขนาดพื้นที่ใหญ่ และสภาพภูมิอากาศรวมถึงประชากรที่หลากหลายทางวัฒนธรรม ทำให้มีของขึ้นชื่อประจำจังหวัดที่แตกต่างกันไป   กิวตัง เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ทำมาจากลิ้นวัวย่าง การปรุงกิวตังเริ่มต้นที่เซนไดราวปี 2491 ปกติแล้วชาวเซนไดจะรับประทานกับข้าวบาร์เลย์ ซุปหางวัวและผักดอง ในพื้นที่อื่นๆในญี่ปุ่นมักจะมีกิวตังในร้านยากินิคุ  ด้วยเหตุนี้ทำให้เซนไดเป็นจังหวัดที่ขึ้นชื่อในเรื่องของลิ้นวัวเป็นอย่างมาก ไม่ว่าใครก็ตามที่ได้มาที่นี่รับรองว่าเป็นต้องอดใจไม่ไหวที่จะเข้าไปลิ้มลองอย่างแน่นอน

เกาะชิโกะกุ

หลายคนที่เคยไปที่ประเทศญี่ปุ่นออจจะรู้ว่าประเทศญี่ปุ่นถูกแบ่งออกเป็น สามเกาะใหญ่ที่ไม่มีพื้นที่ติดกันแต่จะทำสะพานข้ามแทนและ 1ใน3 เกาะนี้ เกาะชิโกะกุ เป็นเกาะที่เล็กที่สุดในบรรดาสี่เกาะหลักของญี่ปุ่น มีพื้นที่ 18,783 ตารางกิโลเมตร ถูกล้อมรอบ 3 ด้านด้วยเกาะฮนชูและเกาะคีวชู ตอนกลางของเกาะมีภูเขาสูงกว่าระดับน้ำทะเล 1,000-2,000 เมตร มีประชากรประมาณ 4.2 ล้านคนอาศัยอยู่กระจายตามที่ลุ่มชายฝั่งทะเล หากเทียบกับอีก 3 เกาะหลักของญี่ปุ่นแล้ว ชิโกกุมีความเงียบสงบและยังคงบรรยากาศแบบธรรมชาติไว้ได้ โดยที่ไม่ถูกกลืนโดยวัฒนธรรมสมัยใหม่ ชิโกกุถูกแบ่งออกเป็นตอนเหนือและตอนใต้โดยภูเขาสูงชัน ทางเหนือมีปริมาณน้ำฝนน้อยและมีเมืองอุตสาหกรรมอยู่ตลอดแนว ส่วนทางใต้ด้านมหาสมุทรแปซิฟิกนั้นจะเป็นป่ารก อากาศจะอบอุ่น ปริมาณน้ำฝนมีมาก อากาศบนเกาะจะอบอุ่นสบายในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ และช่วงเริ่มฤดูใบไม้ร่วง นอกจากอุตสาหกรรมผลิตเหล็กและเคมีแล้ว การประมงกับการเกษตรกรรมแบบเร่งผลผลิตทำกันอย่างแพร่หลาย บนที่ราบของเมืองโคจิชายฝั่งทะเลแปซิฟิก มีการมีการทำไร่ผลไม้ และการปลูกผักในกรีนเฮาส์ เกาะชิโกกุถูกเชื่อมต่อกับเกาะฮนชูด้วยสะพานเซโตะโอฮาชิ ซึ่งเป็นสะพานหกสาย ใช้เกาะเล็ก ๆ 5 แห่งเป็นจุดเชื่อมต่อ ด้วยความยาวถึง 12.3 กิโลเมตร เกาะชิโกะกุถูกแบ่งออกเป็นตอนเหนือและตอนใต้โดยภูเขาสูงชัน สิ่งสำคัญอีกอย่างในเกาะชิโกะกุก็คือ ตัวเกาะจะเชื่อมต่อกับเกาะฮนชูด้วยสะพานเซะโตะโอฮะชิ ซึ่งเป็นสะพานหกสาย ใช้เกาะเล็ก ๆ 5 แห่งเป็นจุดเชื่อมต่อ ด้วยความยาวถึง 12.3 กิโลเมตร   […]

เทคโนโลยี ญี่ปุ่น

ผลงานทางเทคโนโลยีของประเทศญี่ปุ่นที่สำคัญ ได้แก่อิเล็กทรอนิกส์ รถยนต์ เครื่องจักร วิศวกรรมด้านแผ่นดินไหวที่สร้างขึ้นมาเพื่ออยู่รอด สารเคมี สารกึ่งตัวนำ และเหล็ก เป็นต้น ญี่ปุ่นเป็นผู้ผลิตรถยนต์รายใหญ่ที่สุด เป็นอันดับ 3 ของ โลก เป็นประเทศต้นกำเนิดของบริษัทผู้ผลิตรถยนต์ 6 บริษัทจากผู้ผลิต 15 บริษัทที่ใหญ่ที่สุด และผู้ผลิตสารกึ่งตัวนำ 7 บริษัทจาก 20 บริษัทที่ใหญ่ที่สุด ญี่ปุ่นยังมีบริษัทรถไฟหลายแห่ง เช่นกลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น รถไฟฮังคิว รถไฟเซบุ และบริษัทเคโอ ซึ่งแข่งขันกันด้านบริการในพื้นที่ต่าง ๆ ปัจจุบัน รถไฟชินกันเซ็นซึ่งเปิดใช้ตั้งแต่ พ.ศ. 2507 มีเครือข่ายเชื่อมโยงเมืองหลักเกือบทั่วประเทศ รถไฟของญี่ปุ่นเป็นที่รู้จักในเรื่องตรงต่อเวลาทางรถไฟญี่ปุ่น ระยะทางรวมทั้งสิ้น23,474 กิโลเมตรแบ่งเป็น ราง 1.435 เมตร สำหรับวิ่งรถไฟความเร็วสูงหรือรถไฟใต้ดินหลายเมือง ระยะทาง 2,664 กม รางรถไฟ 1.067 เมตร สำหรับรถไฟฟ้าชานเมืองรถไฟทางใกล ระยะทาง 22,445 กม. ทางด่วนแห่งชาติ ของประเทศญี่ปุ่นมีระยะทางทั้งสิ้น […]

เศรษฐกิจญี่ปุ่น

เป็นที่รู้กันดีว่าญี่ปุ่นเป็นประเทศที่พัฒนารวดเร็วมากเมื่อเทียบกันประเทศในแถบเอเชียเหมือนกันและมีเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของโลกรองจากสหรัฐอเมริกา เมื่อวัดด้วยจีดีพีก่อนปรับอัตราเงิน และอันดับที่ 3 รองจากสหรัฐอเมริกาและจีน เมื่อวัดด้วยอำนาจการซื้อญี่ปุ่นมีกำลังการผลิตที่สูงและเป็นประเทศต้นกำเนิดของผู้ผลิตชั้นนำที่ก้าวหน้าทางเทคโนโลยีในอุตสาหกรรมต่าง ๆ เช่น รถยนต์ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เครื่องจักร เหล็กกล้า โลหะนอกกลุ่มเหล็ก เรือ สารเคมี จากข้อมูลใน พ.ศ. 2548 แรงงานของประเทศญี่ปุ่นมีจำนวน 66.7 ล้านคนญี่ปุ่นมีอัตราว่างงานที่ต่ำคือประมาณร้อยละ 4ค่าจีดีพีต่อชั่วโมงการทำงานอยู่ในอันดับที่ 20 ของโลกใน พ.ศ. 2548 และเป็นอันดับ 1 ของเอเชียบริษัทใหญ่ของญี่ปุ่นหลายแห่งมีชื่อเสียงไปทั่วโลก เช่นโตโยต้า โซนี่ เอ็นทีที โดโคโม แคนนอน ฮอนด้า ทาเคดา นินเทนโด นิปปอน สตีล และ เซเว่น อีเลฟเว่น ญี่ปุ่นเป็นต้นกำเนิดของธนาคารที่ใหญ่ที่สุดหลายแห่งตลาดหลักทรัพย์โตเกียวซึ่งมักจะเป็นที่รู้จักเพราะดัชนีนิเคอิมีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของโลกเมื่อวัดด้วยมูลค่าตลาดในการเกษตรกรรมมีเพียงร้อยละ 12.6และมีประชากรที่ประกอบการเกษตรเพียงร้อยละ 6.6เท่านั้น ผลผลิตทางการเกษตรที่ผลิตได้มากเมื่อเทียบกับประเทศอื่น ๆ ได้แก่ไหม กะหล่ำปลี ข้าว มัน […]

ภูมิภาคคันโต

พื้นที่ตอนกลางเป็นดินแดนพื้นที่ราบลุ้มที่ใหญ่ที่สุดตั้งอยู่ในเกาะใหญ่ของญี่ปุ่นที่ชื่อ ฮกชู ทำให้เป็นอีภูมิภาคที่มีคนมากที่สุด เป็นที่ตั้งของกรุงโตเกียวเมืองหลวงของญี่ปุ่น และอีก 6 เมืองใหญ่ จังหวัดกุมมะ, คะนะงะวะ, ชิบะ, ไซตะมะ, โทะชิงิ และ อิบะระกิ ซึ่งภูมิภาคนี้ถูกเรียกว่า  คันโต มีขนาดประมาณ 32,423.85 ตารางกิโลเมตร มีประชาการประมาณ 39.6 ล้านคน กล่าวคือ 15,600 คนต่อตาราง ซึ่งเป็นที่ตั้งของพระราชวังอิมพิเรียล ที่ประทับของพระมหาจักรพรรดิ เป็นศูนย์กลางของหน่วยงานรัฐบาล ธุรกิจ สถาบันการศึกษา รวมทั้งสิ่งบันเทิงและความทันสมัยต่าง ๆ แต่เนื่องจากที่ดินและที่พักอาศัยในกรุงโตเกียวมีราคาแพงมาก ผู้คนส่วนใหญ่จึงพักอาศัยอยู่บริเวณชานเมืองหรือจังหวัดใกล้เคียงเช่น คะนะกะวะ ชิบะ ไซตะมะ แล้วเดินทางโดยรถไฟเข้ามาทำงานหรือเรียนที่โตเกียว  ภูมิภาคคันโตมีลักษณะเป็นที่ราบลุ่มประมาณร้อยละ 40 และที่เหลือมีลักษณะเป็นภูเขา ภาคคันโตมีประชากรประมาณ 41,487,171 คน ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2548อัตราความหนาแน่น 1,279.53 คน/ตารางกิโลเมตร นอกจากกรุงโตเกียวแล้ว เมืองโยะโกะฮะมะ ซึ่งเป็นเมืองท่าที่สำคัญ เนื่องจากมีท่าเรือพาณิชย์นานาชาติที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคตะวันออกไกล […]

ภูมิภาค ฮกไกโด

ถ้าพูดถึงจังหวัดในประเทศญี่ปุ่นฮกไกโดเป็นอีกหนึ่งชื่อที่คนไทยเราคุ้นหูกันเป็นอย่างดีทั้งที่จริงแล้วจังหวัดนี้ถูกเรียกว่า เอะโซะ เป็นชื่อจังหวัดและเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับสองในประเทศญี่ปุ่น รองจากเกาะฮนชู แต่มีอุโมงค์ใต้ทะเลเซกังเชื่อมถึงกัน นอกจากนี้ฮกไกโดยังเป็นเขตการปกครอง ซึ่งประกอบไปด้วยหมู่เกาะ โดยมีเกาะฮกไกโดเป็นศูนย์กลาง และเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของเขต คือ ซัปโปะโระฮกไกโดเป็นเขตที่มีคนอาศัยอยู่เบาบาง มีประชากรทั้งเกาะประมาณ 5 ล้านคน คนส่วนใหญ่ย้ายมาจากเกาะฮนชูเมื่อราว 100 กว่าปีก่อน โดยเป็นแหล่งที่ซามูไรแพ้สงครามจึงต้องหนีมาอยู่ที่เกาะนี้ ความจริงแล้วที่เกาะนี้มีชนพื้นเมืองอาศัยอยู่มานานแล้ว คือ ชาวไอนุ แต่โดนกลืนชนชาติไป ปัจจุบันหลงเหลืออยู่น้อยมากและมีชีวิตเช่นชาวญี่ปุ่นทั่วไป   ฮกไกโดเป็นเขตที่มีอากาศหนาวเย็น โดยเฉลี่ยจะมีหิมะท่วมอยู่ทั่วไปประมาณ 4-6 เดือน ในถดูหนาวจะมีอุ  –20ถึง 5 องศาเซลเซียส ในหน้าร้อนจะมีอุณหภูมิ 15 ถึง 30 องศาเซลเซียส ในด้านภูมิประเทศเป็นภูเขาเป็นส่วนใหญ่ ในบริเวณที่ราบลุ่มก็จะเป็นเมืองที่คนอาศัย โดยจะหนาแน่นในบริเวณเมืองซัปโปะโระ ซึ่งมีอากาศอุ่นกว่าบริเวณต่าง ๆ ของเกาะ แต่ก็ยังหนาวกว่าเมืองอื่น ๆ ฮกไกโดเคยมีชื่อว่า เอะโซะ จนสิ้นยุคเมจิ ในช่วงสงครามโบะชิงเมื่อปี พ.ศ. 2411 กองกำลังสนับสนุนรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะซึ่งนำโดย เอะโนะโมะโตะ ทะเกะอะกิ ได้ประกาศเป็นรัฐอิสระในนามสาธารณรัฐเอะโซะ แต่ก็ล่มสลายภายหลังแบ่งเขตการปกครองเป็น […]

ฮิโรชิม่า เมืองแห่งความทรงจำ

ฮิโรชิม่า เป็นเมืองหนึ่งทางภาคชูโงะกุทางตะวันตกบนเกาะฮอนชู ของญี่ปุ่นโดยห่างจากเมืองเกียวโตประมาณ 350 กิโลเมตร ฮิโรชิม่าเป็นเมืองเก่าแก่และมีประวัติศาสตร์ที่น่าเศร้าซึ่งเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกจากการที่เมืองถูกทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่ 2 รวมถึงเด็กผู้หญิงชื่อว่า ซาดาโกะ ที่เสียชีวิตหลังจากการทิ้งระเบิดในอีก 4 ปีต่อมา ฮิโรชิม่า ถูกสร้างขึ้นช่วงปี 1589 หรือในยุคเซ็งโงะกุ ซึ่งเป็นเมืองที่ตั้งอยู่บนฝั่งสามเหลี่ยมปากแม่น้ำในทะเลเซะโตะโน เมืองนี้ถูกสร้างโดย โมริ เทะรุโมะโตะ โดยมีการสร้างปราสาทขึ้นมาในช่วงนั้น ฮิโรชิม่าเติบโตอย่างรวดเร็วมากและเป็นเมืองท่าที่สำคัญ ต่อมาในช่วงปี 1871 ในยุคเมจิ ได้มีการยกเลิกการปกครองในระบอบเจ้าขุนมูลนาย เมืองฮิโรชิม่ากลายเป็นศูนย์กลางเมืองเศรษฐกิจที่ใหญ่มากในตอนนั้นโดยมีการเปลี่ยนวิถีชนบทมาเป็นอุตสาหกรรมนอกจากนี้ภายในเมืองยังมีโรงเรียนรัฐบาลและมีการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ เมืองฮิโรชิม่าจึงกลายเป็นเมืองที่ขยายตัวอย่างรวดเร็วมากในยุคนั้น ฮิโรชิม่า นั้นเป็นเมืองที่ถูกกล่าวถึงในเรื่องของความโหดร้ายจากผลพวงของสงครามโลก ครั้งที่ 2 ในวันที่ 6 สิงหาคม 1945 เวลา 08.45 ตามเวลาท้องถิ่น เครื่องบินทิ้งระเบิด B-29 ของกองทัพสหรัฐ ได้ทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ชื่อว่า ลิตเลิตบอย ลงสู่เมืองฮิโรชิม่า การระเบิดคร่าชีวิตชาวเมืองถึง 80,000 คนเสียชีวิตทันที และอีกกว่า 140,000 คนได้รับผลข้างเคียงจากกัมมันตรังสี พื้นที่เมืองถูกทำลายเสียหายทั้งหมด ปัจจุบันเมืองฮิโรชิม่าเป็นเมืองใหญ่ที่สำคัญ ซึ่งยังคงเหลือซากความเสียหายเช่น ซากอาคารสำนักงานของเมืองที่อยู่ใกล้จุดระเบิดมากที่สุด […]

เทศกาลในญี่ปุ่น

ประเทศญี่ปุ่นเป็นประเทศที่มีวัฒนธรรมหลากหลายมากและมีตำนานความเชื่อในเรื่องต่างๆมากมาย เราจะเห็นว่าสถานที่ต่างๆในญี่ปุ่นนั้นเต็มไปด้วยวัด รูปปั้นสิ่งศักดิ์สิทธ์ต่างๆตามความเชื่อของชาวญี่ปุ่นทีนี่ เทศกาลในญี่ปุ่นนั้นมีมากมายหลาบเทศกาลซึ่งแน่นอนว่ามีเทศกาลนับไม่ถ้วนที่เป็นที่สนใจของนักท่องเที่ยวและทำกันมาตั้งแต่อดีตนานมาแล้วสำหรับชาวญี่ปุ่น เทศกาลเซทซึบุน หรือ เทศกาลสิ้นสุดฤดูหนาวของญี่ปุ่น เทศกาลนี้จัดขึ้นทุกวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ของทุกปีเป็นเทศกาลที่แสดงถึงการสิ้นสุดฤดูหนาวและจุดเริ่มต้นของฤดูใบไม้พลิและฤดูพืชพรรณที่งอกงามอีกครั้ง เทศกาลนี้มีการเดินขบวนและมีการโปรยถั่วอบภายในบ้านตามความเชื่อว่า สามารถขับไล่ผีร้ายออกไปได้ โดยผู้คนในบ้านจะขว้างปาถั่วอบตามบ้านของตนเอง วันเด็กผู้หญิง หรือ เทศกาลฮินะ จัดขึ้นทุกวันที่ 3 มีนาคม ของทุกปีเทศกาลนี้จัดขึ้นสำหรับเด็กผู้หญิงโดยการอธิษฐานขอพรให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้เด็กผู้หญิงซึ่งเป็นลูกหลานภายในบ้านมีร่างกายที่แข็งแรงและเติบโตไปอย่างมีสุขภาพที่ดี โดยแต่ละบ้านมีการประดับตุ๊กตาฮินะ เรียงบนหิ้ง 7 ชั้นและเสริฟสาเกขาวด้วย รวมถึงมีการทำขนมคล้ายกับขนมเปียกปูนตามบ้านต่างๆด้วย วันเด็ก เหมือนกับวันเด็กของไทย แต่สิ่งที่แตกต่างคือ วันเด็กนี้จัดขึ้นให้กับเด็กผู้ชายคล้ายกับ วันเด็กผู้หญิง ซึ่งจะจัดขึ้นทุกวันที่ 5 พฤษภาคม ของทุกปี ทั้งนี้เทศกาลดังกล่าวจัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองให้กับเด็กผู้ชายตามบ้านต่างๆ ซึ่งหากบ้านไหนมีเด็กผู้ชายจะประดับหน้าบ้านด้วยตุ๊กตานักรบซามูไร เพื่อให้เด็กผู้ชายมีร่างกายที่แข็งแรงและสง่างามเหมือนนักรบ นอกจากนี้ตามบ้านยังประดับด้วยธงปลาคาร์พอีกด้วย